Chu, Jolene, and Ollimatti Peltonen. 2024. Jehovah’s Witnesses.

De auteurs van dit korte overzicht over geschiedenis, leer, identiteit en organisatie van de Jehovah's Getuigen hebben de bekende godsdienstsociologe, Eileen Barker, bereid gevonden het van een voorwoord te voorzien.Barker geeft daarin een positief oordeel over het werk, dat zij een 'comprehensive and lucid introduction' (p. 2) noemt.Zij merkt daarbij op dat zij, hoewel het geschreven is door twee praktiserende Jehova's getuigen, het zich moeilijk kan voorstellen dat een buitenstaander het beter zou hebben gedaan.Het gaat dus om een emische beschrijving van het wereldwijde genootschap der Getuigen, dat nu 8,8 miljoen leden telt in 239 landen.De auteurs stellen het probleem van een 'inside researcher bias' in de introductie ook aan orde, maar hopen -zich wel bewust van de problematiek van hun levensbeschouwelijke positie -een zinvolle bijdrage aan de wetenschappelijke kennis over deze religieuze groepering te kunnen leveren.Vanuit het emische perspectief zal de focus vooral liggen op hoe Getuigen zichzelf zien en hoe ze hun plaats in de wereld innemen.Na een korte schets van de onderzoeksliteratuur over de Getuigen, stellen zij zowel de rol van wetenschapper als van gelovige te willen vervullen door respectievelijk te voldoen aan academische standaarden en door hun kennis, opgedaan als lid van deze geloofsgemeenschap, in te brengen.Ik zal daar bij mijn commentaar op terugkomen.Eerst geef ik de inhoud van het boek kort weer.De geschiedenis van de beweging laten de auteurs beginnen bij Charles Taze Russell , die met adventisten in aanraking kwam, wat hem stimuleerde om met een paar anderen de Bijbel diepgaand te bestuderen.Deze Bible Students kwamen tot * Veenwouden.de conclusie dat de Reformatie nog niet af was.Zij wilden geen aparte gemeenschap vormen maar voelden zich daartoe gedwongen toen, volgens hen, uit hun bijbelonderzoek bleek dat vele kerken afgedwaald waren van het ware geloof.Op grond van hun onderzoekingen kwamen zij o.a.tot de conclusie dat er geen hel(levuur) bestaat, de mens geen onsterfelijke ziel heeft, en verwierpen zij ook de leer van de Drie-eenheid (dat wil zeggen dat er één God is die bestaat uit drie elementen, Vader, Zoon en Heilige Geest).Ook de Getuigen van vandaag de dag onderschrijven deze standpunten.Al vroeg speelden de profetieën over de menselijke geschiedenis (Daniël en Openbaring van Johannes), en dan met name over het einde ervan, een belangrijke rol.Er werden berekeningen gemaakt waaruit bleek dat in 1914 de laatste dagen waren aangebroken en Christus begonnen was zijn koninkrijk, het 1000-jarige rijk, gestalte te geven.Door het verspreiden van hun inzichten via het tijdschrift De Wachttoren (The Watchtower) en andere publicaties, het organiseren van bijbelstudiegroepen en congressen ontstond een steeds duidelijker structuur.Rond 1900 is al sprake van een welomschreven geloofsgemeenschap.In 1909 wordt het hoofkantoor in New York (Brooklyn) gevestigd.In 1931 wordt de naam van Jehovah's Getuigen aangenomen.

Abstract licence: CC BY

A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.