DE RAAD VAN COMMISSARISSEN EN ZIJN BESTURENDE TAAK

Reeds vele jaren is de bepaling van de inhoud van de taak van het college van commissarissen onderwerp van gedachtenwisseling.Eigenlijk merkwaardig, aan gezien een raad van commissarissen in vrijwel alle Nederlandse naamloze vennoot schappen wordt aangetroffen en welhaast uit het ongerijmde mag worden gecon cludeerd, dat een dergelijk college nuttige diensten bewijst, anders zou het niet in de bestuurs-structuur van zovele Nederlandse vennootschappen worden aan getroffen.Toch wordt men getroffen door de weinig overtuigende argumentatie, wanneer men kennis neemt van de vele publicaties, die over dit onderwerp zijn verschenen.In de hiernavolgende beschouwingen wil ik een naar mijn oordeel sterk argu ment "pro" het college van commissarissen naar voren brengen, welk argument voorzover ik heb kunnen nagaan nieuw is, althans in deze vorm nog niet werd gepresenteerd.Vele schrijvers zien een tweeledige taak voor de commissaris, t.w.:1. het uitoefenen van toezicht op de directie; 2. het verstrekken van advies aan de directie.Mr. Albarda voegt er in het door hem uitgebrachte prae-advies voor de Accountantsdag oktober 1959 nog een derde taak aan toe, t.w.het zijn van Hof van Appèl.De toezichthoudende functie wordt vrij algemeen aanvaard.Sommigen menen, dat deze zienswijze voor Nederland zijn oorsprong in wettelijke bepalingen vindt.Het kan geen kwaad te vermelden dat anderen 1) uitdrukkelijk vaststellen dat deze opvatting geen steun vindt in de wet, noch in de Wet op de N.V. noch in het W.v.K. Sterker, Prof. Verdam merkt op dat een dergelijke bepaling uit het ontwerp voor de Wet op de N.V. werd geschrapt, toen werd betoogd dat veelal het zwaartepunt ligt bij de adviserende functie van de commissaris en niet bij de toezichthoudende functie.De wet geeft thans zelfs geen enkele aanduiding voor de taak van de commissaris.Toch blijven velen de toezichthoudende functie als de hoofdfunctie van de commissaris zien.Eigenlijk zou dit zijn basis-functie zijn.Zou deze komen te ver vallen, dan zou niet veel meer overblijven, zo menen velen.Daarom, zo komt het mij voor, vestigen degenen die commissarissen een goed hart toedragen en het functioneren van de commissarissen-colleges van nabij gadeslaan, er niet de aan dacht op dat in de meeste gevallen, en met name naarmate de ondernemingen gro ter worden, de toezichthoudende functie noodzakelijk aan betekenis moet in boeten.Degenen die goed lezen kunnen dit wel tussen de regels doorlezen, maar dit duidelijk uitspreken doet men niet.Prof. Verdam is één van de weinigen, die in zijn reeds genoemde publicatie onomwonden op de onmogelijkheid van het uit oefenen van toezicht door commissarissen wijst.Beter is het dan ook, zo schrijft hij, om als taak van commissarissen het geven van adviezen, zowel eigener be weging als op verzoek van de directie, te vermelden.*) Zie o.a.Prof.Mr. P. J. Verdam in de "Naamloze Vennootschap" febr./mrt.1953: "Taak en verantwoordelijkheid van de commissaris".m a b blz. 3

Abstract licence: CC BY-NC-ND

A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.