شیوه تاریخنگاری حالمحورِ علم در معرض محک کیمیای حسن بن زاهد
رضا کوهکن, علی کاوسی رحیم
روش شناسی علوم انسانی · 2018
doi:10.30471/mssh.2018.1450 (opens in a new tab)
We email you when a new notice or a question about this paper appears.
Abstract
در این مقاله نخست، شیوة تاریخنگاری حالمحور علم معرفی شده است؛ معیار، نقطة آغاز و نقطه پایان اینگونه تاریخنگاری، نظریههای «علمیِ» کنونی میباشد. از دیدگاه نگارنده، مقابلة ویژگیهای علوم پیشین با علم کنونی میتواند محک مناسبی در آزمون کارآمدی این شیوه باشد. بدینترتیب، کیمیا بهعنوان یک علم طبیعی در سدههای گذشته لحاظ و به واکاوی کیمیای حسن بن زاهد کرمانی پرداخته میشود. آنگاه، برخی موضوعات محوری کیمیا را استخراج کرده، آنها را در مواجهه با برخی ویژگیهای بنیادی علم مدرن و نیز مفروضات اساسی تاریخنگاری حالمحور قرار میدهیم. نتیجه آنکه، تفاوتهای علم کیمیا با علم مدرن چنان بنیادی و شباهتهای آن دو چنان اندک است که نمیتوان، بهرغم ادعای تاریخنگاری حالمحور، کیمیا را یک «پیشتاریخ» برای شیمی دانست. در بازسازی تاریخ علم بهنحو عام، و تاریخ کیمیا به نحو خاص، باید با دیدگاهی جامعنگرانه، چنان عمل کرد که مباحث گستردة نظری و عملی آن، وجوه مختلف کار با مواد، فرآیندهای عملی، و نیز زبان معمایی، رمزی و باطنی کیمیا و البته مسائل انسانی و اجتماعی مرتبط با آن، به همراه یکدیگر ملاحظه شود.
Abstract licence: CC BY-ND
Reads
Read by people on this page
None yet.
Checked or read by AI through naulon
None yet.
A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.
Are you an author?
Is this your paper?
Claim it to add your note and be paid when agents cite it. Free.