نمونه‌گیری پذیرش و افزونگی اجزاء: تعیین سناریوی بهینه در سیستم‌های k از m
سعید ادیب فر, عبدالحمید اشراق نیای جهرمی
مهندسی صنایع و مدیریت شریف · 2019
doi:10.24200/j65.2018.20096 (opens in a new tab)
We email you when a new notice or a question about this paper appears.
Abstract
«نمونه‌گیری پذیرش» و «افزونگی اجزاء»، دو عامل افزایش پایایی در سیستم‌های k از m هستند. با توجه به هزینه‌های نمونه‌گیری و افزونگی، برای دست‌یابی به مقدار مشخصی از پایایی، تعیین یک روش اقتصادی ضروری است. در این مقاله، مدلی برای تعیین سناریوی بهینه با در نظر گرفتن هر دو عامل نمونه‌گیری و افزونگی اجزاء ارائه شده است. یک سناریو شامل تعداد نمونه جهت بازرسی، عدد پذیرش و تعداد جزء در یک سیستم k از m است. ابتدا توابع مناسب برای تعیین تابع پایایی معرفی می‌شوند. سپس، تابع هزینه‌ی کل به عنوان معیار تعیین سناریوی بهینه تعریف می‌شود. با تعریف یک بازه‌ی پایایی به عنوان مقدار پایایی هدف، تمام سناریوهایی که مقادیر مربوط به آن بازه را ایجاد می‌کنند در نظر گرفته می‌شوند و بر اساس هزینه‌ی کل، سناریوی بهینه انتخاب می‌شود.
Abstract licence: CC BY
Reads
Read by people on this page
None yet.
Checked or read by AI through naulon
None yet.
A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.
Are you an author?
Is this your paper?
Claim it to add your note and be paid when agents cite it. Free.