سنتز و مشخصه‌یابی نانوکامپوزیت بنتونیت-دی‌اکسید قلع در محیط آب فوق‌بحرانی
مرتضی گل محمدی, هادی نصیری
نشریه مهندسی متالورژی و مواد · 2022
doi:10.22067/jmme.2021.72981.1030 (opens in a new tab)
We email you when a new notice or a question about this paper appears.
Abstract
آب فوق‌بحرانی به دلیل خواص منحصربه‌فرد خود محیطی مناسب برای تولید نانوذرات مختلف است. در این تحقیق امکان نشاندن نانوذرات دی‌اکسید قلع بر روی پایه معدنی بنتونیت در محیط آب فوق‌بحرانی مورد بررسی قرار گرفته است. فرآیند تولید نانوکامپوزیت بنتونیت-دی‌اکسید قلع در یک راکتور از جنس فولاد زنگ‌نزن L316 به حجم 20 میلی‌لیتر انجام شد. دمای سنتز دمای ºC 480 و مدت‌زمان آن دو ساعت بود. نانوکامپوزیت تولیدی سپس جهت تأیید نشانده شدن نانوذرات دی‌اکسید قلع بر روی پایه توسط آنالیزهای مختلف نظیر پراش پرتوایکس (XRD)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین سطح ویژه، اندازه و حجم حفرات نانوکامپوزیت نیز با استفاده از آنالیز BET تعیین شد. ظهور پیک‌های مربوط به دی‌اکسید قلع در طیف XRD نانوکامپوزیت، مؤید سنتز موفق نانوذرات بر روی بنتونیت است. نشسته شدن نانوذرات دی‌اکسید قلع با اندازه کمتر از 15 نانومتر بر روی صفحات بنتونیت با توجه به تصاویر SEM و TEM تأیید شد. نانوکامپوزیت تولیدی به دلیل داشتن بنتونیت در ساختار خود دارای سطح ویژه m2/g 36/50 و حجم حفرات cm3/g 13/0 بود که آن را مستعد استفاده به‌عنوان کاتالیست در واکنش‌های مختلف می‌کند.
Abstract licence: CC BY
Reads
Read by people on this page
None yet.
Checked or read by AI through naulon
None yet.
A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.
Are you an author?
Is this your paper?
Claim it to add your note and be paid when agents cite it. Free.