کاربرد نانولوله‌های کربنی در داربست‌های پایه پلیمری

نانولوله‌های کربنی تک‌دیواره و چنددیواره موادی با ویژگی‌های مطلوب و ظرفیت استفاده زیاد در زمینه مهندسی بافت و داربست‌سازی هستند. با وجود این، مسیر برای افزایش کارایی این ماده و ارتقای کیفیت کامپوزیت‌های نانولوله‌های کربنی-پلیمر همچنان باز است تا داربست‌هایی با کیفیت بسیار تولید شود. قابلیت ذاتی نانولوله‌های کربنی برای آسان‌سازی رشد سلولی می‌تواند به ایجاد داربست‌های سه‌بعدی با سطح پلیمری منجر شود که بر کشت نهایی برای احیای بافت سلول‌های الکتروفعال اثرگذار است. عامل‌دارکردن نانولوله‌های کربنی با کمک پلیمرها نیز به بهبود ویژگی‌های داربست کمک شایانی می‌کند. در این مقاله، مشخصه‌های داربست‌های نانولوله‌های کربنی بهبودیافته با پلیمرهای طبیعی و انواع پلیمرهای سنتزی، نظیر پلیمرهای سنتزی رسانا و نارسانا، پلیمرهای دست‌کاری‌شده و کامپوزیت‌های پلیمری مرور شده است. پژوهش‌ها حاکی از آن است، ترکیب نانولوله‌های کربنی و انواع پلیمرها باعث بهبود ویژگی‌های داربست نظیر خواص مکانیکی و الکتریکی، زیست‌تخریب‌پذیری، ساختار و مقدار تخلخل و سمیت شده است. هریک از انواع پلیمرهای به‌کار گرفته‌شده نظیر پلیمرهای طبیعی، پلیمرهای سنتزی رسانا و نارسانا، نانوکامپوزیت‌های پلیمری و پلیمرهای دست‌کاری‌شده بر خواص داربست‌های نانولوله‌های کربنی اثرگذار بوده و تولید داربست از آن‌ها باعث بهبود مشخصه‌های مدنظر شده و گامی به‌سوی افزایش کیفیت داربست‌های پایه پلیمری است.

Abstract licence: CC BY-NC

A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.