سیر تحّول مجسـمهسازی بودایی در چین با تأکید بر خصلت انداموارگی پیکرهها
امیر حسین چیت سازیان, علیرضا بهارلو
Jilvah-i hunar · 2013
doi:10.22051/jjh.2013.32 (opens in a new tab)
We email you when a new notice or a question about this paper appears.
Abstract
میان حوزههای هنری مربوط با آئین بودایی در چین، شاخهای که بهشدت از این کیش و ویژگیهای خاص آن تأثیر پذیرفت، مجسمهسازی بود؛ گرایشی که با پشت سر گذاشتن چند قرن از زمان ورود بودیسم به این سرزمین مسیر تکامل خود را طی کرد و به هنری مستقل و تمامعیار تبدیل شد. پیکرتراشی بودایی چین در آغاز متأثر از فرهنگ هندوستان بود که این روند بهزودی جای خود را به روح حاکم بر هنر چینی سپرد و به حالتی غیر انداموار و طبیعتاً غیرجسمانی تبدیل شد؛ روندی در جهت بومیسازی که با روی کار آمدن سلسله خاندانهای ششگانه شدت گرفت و به مرور، از نوعی خصلت خطی موزون و آرام بهرهمند شد که حاکی از روح هنری چین بود. این حوزه در عصر تانگ با تأثیرپذیری از سبک گوپتای هند، ظاهری ناتورالیستی با پیکرهای بدننما و منعطف بهخود گرفت؛ درحالیکه در دوره سونگ، مادینگی، نشستن غیررسمی و استفاده از چوب را سه مبنای عمده برای خود قرار داد. در دوران سلطنتهای یوآن، مینگ و چینگ پیکرهسازی بودایی به حاشیه رفت و با آغاز قرن بیستم و گرایش به رئالیسم سوسیالیست، موضوعهای اجتماعی و سیاسی در مجسمهسازی چین وارد شد و بهرهگیری از دستاوردهای هنری غرب نیز به امری ناگزیر بدل شد. هدف این پژوهش، بررسی تاریخی و تکامل این پیکرهها از دیدگاه فیگوراتیو (آناتومی، فرم، رنگ، بافت و...) و تطبیق کیفی آثار هر دوره (با ویژگیهای خاص خود) با دیگر دوران است؛ از اینرو، این روند تاریخی از اواسط امپراتوری هان، یعنی قرن اول میلادی - مصادف با ورود بودیسم به چین - آغاز شده و تا دوران اخیر تداوم یافته است.
Abstract licence: CC BY-NC-ND
Reads
Read by people on this page
None yet.
Checked or read by AI through naulon
None yet.
A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.
Are you an author?
Is this your paper?
Claim it to add your note and be paid when agents cite it. Free.