مقایسه اثر کوتاه مدت کینزیوتیپینگ و کشش عضله گاستروکنمیوس بر روی تعادل پوسچرال جوانان

<strong>مقدمه و اهداف</strong><br /> حفظ تعادل و ثبات پوسچرال فرآیندی پیچیده و حاصل تعامل سیستم‌های مختلف می‌باشد. کینزیوتیپینگ و کشش‌ عضلانی از تکنیک‌های درمانی مورداستفاده در فیزیوتراپی است که در پیشرفت تعادل ‌موثر هستند. با توجه به تعداد اندک پژوهش‌های بررسی‌کننده تاثیر این‌ دو مداخله درمانی بر ‌روی تعادل و عدم مقایسه آنها با یکدیگر، هدف از مطالعه حاضر بررسی و مقایسه اثر این روش‌های درمانی بر تعادل جوانان می‌باشد.<br /> <strong>مواد</strong><strong>و روش­ ها</strong><br /> در کارآزمایی بالینی تصادفی یک‌سویه‌کور حاضر،40 داوطلب جوان خانم و آقا انتخاب و به‌ صورت تصادفی در دو‌ گروه کینزیوتیپ و کشش‌درمانی قرار گرفتند. تیپ مورداستفاده به شکل Y و با کشش 25 درصد به صورت مهاری بر روی عضله گاستروکنمیوس چسبانده ‌شد. در گروه ‌کشش نیز این عضله به‌ مدت 60 ثانیه و با 4 مرتبه تکرار تحت‌ کشش قرار گرفت. تعادل استاتیک (سرعت و میزان جابه‌جایی مرکز فشار بدن) افراد با استفاده از صفحه‌نیرو قبل و بعد از مداخله مورد بررسی قرارگرفت. با توجه ‌به توزیع غیرنرمال داده‌ها بر‌ اساس آزمون شاپیرو-ویلک، برای مقایسه بین‌گروهی متغیرهای مورد بررسی از آزمون آماری مان‌ویتنی و برای مقایسه درون­گروهی، از آزمون ویلکاکسون استفاده گردید.<br /> <strong>یافته­ ها</strong><br /> بر اساس آزمون ویلکاکسون روند کاهش سرعت‌ و میزان جابه‌جایی مرکز فشار قبل و بعد از انجام مداخله در دو گروه مشاهده‌ شد، ولی تغییرات معنادار نشد (05/0(P˃. در مقایسه بین‌ دو گروه بر اساس آزمون مان‌ویتنی، هیچ تفاوت معنا‌داری در متغیرهای مورد بررسی (میزان و سرعت جابه‌جایی قدامی-خلفی مرکز فشار بدن: 3/0=P و میزان و سرعت جابه‌جایی داخلی-خارجی مرکز فشار بدن: 1/0=P) در قبل و بعد از مداخله مشاهده نگردید.<br /> <strong>نتیجه­ گیری</strong><br /> بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر به‌ نظر می‌رسد که هیچ‌یک از مداخلات کینزیوتیپینگ و کشش‌ عضله گاستروکنمیوس اثر فوری بر روی تعادل افراد جوان سالم ندارد.

Abstract licence: CC BY-NC

A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.