الگوهای نوین ساختارگرایی و روایت‌شناسی در تحلیل پیرنگ رمان «ارمیا»
شهین قاسمی
زبان و ادب فارسی · 2019
doi:10.22034/perlit.2019.9281 (opens in a new tab)
We email you when a new notice or a question about this paper appears.
Abstract
این پژوهش به بررسی و تحلیل ساختار پیرنگ و گونۀ روایت با تکیه بر الگوهای نوین ساختارگرایی و روایت‌شناسی در یکی از رمان‌های دفاع مقدس با عنوان ارمیا اثر رضا امیرخانی می‌پردازد؛ ازآنجاکه بیشتر پژوهش‌های انجام‌شده در حوزۀ آثار داستانی دفاع مقدس، به‌نوعی کلی‌گویی و یا حداکثر در حد معرفی عناصر داستان باقی مانده است، در این پژوهش بر آنیم تا برای نخستین بار با تکیه بر الگوهای نوین ساختارگرایی و روایت‌پردازی که از شیوه‌های نوپا در نقد ادبی به شمار می‌آید، ساختار پیرنگ و گونۀ روایت در این رمان را بررسی کنیم؛ بنابراین نخست، ضمن معرفیِ نظریه‌های ساختارگرایی به تاریخچۀ مختصری از این دو علم اشاره خواهد شد و پس‌ازآن دو الگوی ارتباطیِ (پیوندی و گسستنی) در ساختار پیرنگ مورد واکاوی و تحلیل قرار خواهد گرفت. در ادامه بر اساس نظریه پژوهش ضمن بررسی ساختار پیرنگ، بر آنیم تا با تکیه بر الگوهای نام‌برده، به واکاوی گونه روایت و کارکردهای آن نیز بپردازیم.
Abstract licence: CC BY-NC
Reads
Read by people on this page
None yet.
Checked or read by AI through naulon
None yet.
A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.
Are you an author?
Is this your paper?
Claim it to add your note and be paid when agents cite it. Free.