هنر و صناعت صفوی از منظر مشائیان (با تأکید بر نظریه میرفندرسکی در رساله صناعیه)

در دورۀ حکومت صفویه (907-1135ه.ق) هنر و صنایع وارد مرحله­ای جدید از شکوفایی شد. با‌این‌حال هنرهای مختلف در این دورۀ تاریخی، فراز‌و‌‌فرودهای زیادی را تجربه کردند. این تحول از نگاه فلاسفۀ این زمان دور نماد و هر یک به بررسی این تغییرات و علل بنیادی آن پرداخته­اند؛ لذا بررسی دیدگاه آنها دربارۀ هنر و صنایع این دوره قابل تأمل است. روش انجام پژوهش حاضر توصیفی و تحلیلی و بر پایۀ منابع کتابخانه­ای انجام شده است. یافته­های پژوهش حاکی از این است که از نظر فلاسفه مشائی بقای اثر هنری با اندیشۀ پسِ‌پُشتِ آن و جاودانگی نام هنرمند با دانایی، خیالپردازی و توانایی در صورت­پردازی معنا ممکن است. در این دورۀ تاریخی هنر به‌عنوان فضیلت، وجه مشترک همۀ افراد جامعه بدون توجه به طبقۀ آنهاست. در ایران اصل وظیفه شهریاران، حفاظت از ملک، دین، بسامانی سرزمین و نیل آن به‌سوی سعادت، تعالی و گسترش عدالت‌ است. تعالی و تدانی امور سرزمین از جمله درستی انجام امور توسط پیشه‌وران تحت تاثیر عملکرد و تفکر شهریار صاحب فره یا شهریار است. میرفندرسکی در رسالۀ صناعیه مدعی صناعت رو‌به‌زوال و کم‌فروغ شدن اشتداد آن است؛ به این معنا که شهریاران صفوی دچار خطا و اشتباه شده، فره خود را از دست داده و ظلم شان فراگیر شده است. یکی از مهم‌ترین عوامل نیل جامعه به سعادت؛ تفکر، خلاقیت، پشت‌کار و دوری از تن‌آسایی در کار بر مبنای نیاز زیر نظر حاکم حکیم است.اهداف پژوهشبررسی هنر و صناعت صفوی از منظر مشائیان؛بررسی و مقایسه هنر دوران صفوری با نظریه میرفندرسکی.سؤالات پژوهشهنر و صناعت صفوی از منظر مشائیان چگونه است؟هنر دوران صفوری براساس نظریۀ میرفندرسکی چگونه است؟

Abstract licence: CC BY

A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.