Gadda vertalen

Gadda's onontwarbare kluwen '… wrakkige tafeltjes van ondefinieerbaar fabricaat, een mandje van geroest ijzer voor visitekaartjes, onbestemde houtgebrande doosjes, afgrijselijke parelmoeren waaiers met Chinese motieven, een ogenschijnlijk barnstenen ketting, twee wit wollen schoentjes voorzien van met Ierse diamantjes bezette gespen, een gebutst borstbeeld van Napoleon, vlinders achter gebarsten glas, vruchten van veelkleurig marmer onder een ooit doorzichtige glazen stolp, kokosnoten, oude albums vol middelmatige bloemenaquarellen, een enkele ingelijste daguerreotypie…'In Umberto Eco's dit jaar verschenen roman De begraafplaats van Praag (Il cimitero di Praga) 1 wordt de lezer op de eerste bladzijden meegevoerd langs de bonte verzameling bric-à-brac van een Parijs antiekwinkeltje.Geen van de opgesomde voorwerpen zal de bijzondere aandacht van de lezer weten te vangen en geen zal na het omslaan van de bladzijde door de lezer herinnerd worden.De charme van de beschrijving schuilt niet in de uitgestalde voorwerpen zelf, maar in hun willekeur, in hun door het toeval lukraak tot stand gebrachte verzameling, die zich eindeloos in alle richtingen zou kunnen uitbreiden.Wie van Eco's wervelende opeenstapeling van dingen, gedachten en gebeurtenissen, het spoor terug volgt in de Italiaanse literatuur, komt onvermijdelijk bij Gadda uit, die als ware meester geldt van de grenzeloze beschrijving en opsomming.Als de ongrijpbare complexiteit van de wereld aan elke poging tot synthese en analyse ontsnapt, rest alleen de accumulatie van details als middel tot kennis van de wereld: 'Carlo Emilio Gadda heeft zijn hele leven geprobeerd de wereld weer te geven als een wirwar of kluwen, om haar weer te geven zonder ook maar iets af te doen aan haar onontwarbare complexiteit,' zegt Italo Calvino in zijn Zes memo's voor het volgende millennium (Lezioni americane). 2 In de laatste van de zes memo's, waarin Calvino de literaire waarde van veelvoudigheid aanbeveelt, is Gadda het vertrekpunt van een verhaal dat meandert

Abstract licence: CC BY

A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.