Kapitał powraca

Kapital / powracaIstotą depresji gospodarczych z lat siedemdziesiątych było to, że zmusiły burżuazję do uświadomienia sobie po raz pierwszy, że pierworodny grzech zwykłego rabunku, który przed wiekami umożliwił "pierwotną akumulację kapitału" (Marks) i uruchomił wszelką dalszą akumulację nagle nie zgasł.Brzmi znajomo?Pewnie to słowa jakiejś współczesnej marksistki, radykalnie negującej zasadność dalszego istnienia kapitalizmu, prawda?Otóż nie jest to cytat z Davida Harveya.Nie dotyczy też zmiany światowego ładu gospodarczego po kryzysie naftowym.To uwaga Hanny Arendt dotycząca sięgających schyłku dziewiętnastego stulecia imperialistycznych korzeni totalitaryzmu 1 .W innym miejscu autorka ta konstatowała:Gospodarka kapitalistyczna, funkcjonując w systemie społecznym opartym na wadliwym podziale, niesłychanie pomnożyła bogactwo doprowadzając do "nadmiernego oszczędzania", to jest do akumulacji kapitału skazanego na nieproduktywność w ramach krajowych możliwości produkcyjnych i konsumpcyjnych 2 .Efektem były pozbawione politycznej kontroli inwestycje zagraniczne, "wywołujące niesłychaną orgię oszustw, skandali finansowych i spekulacji giełdowych" 3 .Uwagi te odnoszą się do bardzo specyficznego momentu historycznego -belle époque, kiedy to zamożna Europa korzystała z niespotykanie długiego okresu pokoju i stabilności.Był to jednakże spokój pozorny.Sama epoka brzemienna już była nadchodzącą, na pierwszy rzut oka pozbawioną sensu, wojną mocarstw.Nie przypadkiem w swoich dociekaniach nad tym niespokojnym okresem za swoją przewodniczkę Arendt obrała Różę Luksemburg.Dostrzegała w niej nie tylko teoretyczkę i praktyczkę specyficznej formy doświadczenia politycznego 4 , ale przede wszystkim przenikliwą ekonomistkę, która jako

Abstract licence: CC BY-NC-SA

4 more references, whose wording the paper’s licence keeps private.

A person counts once a day per paper. We keep no cookie and no address: a reader is a hash that changes every day. Any month under five reads shows no number.